Our Homestead Wiki

Aardbeien: zodra ze rood zijn, begint de concurrentie Augustus is een uitstekende maand om aardbeien te planten. De zomer is nog bezig, de grond is lekker warm en de jonge planten hebben voldoende tijd om voor de winter goed aan te slaan.

Plant aardbeien op een zonnige plek in losse, vruchtbare en goed doorlatende grond. Aardbeien houden van zon. Veel zon. Ze zijn tenslotte geen paddenstoelen. Hoe meer licht ze krijgen, hoe groter de kans op zoete, smakelijke vruchten.

Zorg ook voor voldoende ruimte tussen de planten, zodat er lucht tussen de bladeren kan circuleren. Dat helpt om schimmelproblemen te beperken. Aardbeien houden van gezelligheid, maar blijkbaar niet van té veel sociale contacten.

Maak de grond goed los en meng er wat compost door. Zet de planten zo diep dat het hart van de plant, waar de bladeren samenkomen, precies boven de grond blijft. Niet eronder. Niet erboven. Precies goed. Aardbeien hebben blijkbaar een nogal specifieke voorkeur voor hun zitpositie. Begraaf je het hart, dan kan de plant gaan rotten. Zet je haar te hoog, dan kunnen de wortels uitdrogen. Het is dus een beetje zoals een aardbei in bed stoppen: dek haar toe, maar niet helemaal.

Geef de planten na het planten goed water. Augustus kan nog behoorlijk warm en droog zijn en jonge aardbeiplanten hebben tijd nodig om goed te wortelen. Hou de grond vochtig, maar zorg dat overtollig water kan wegzakken. Aardbeien houden van drinken, maar willen geen zwembad in hun slaapkamer.

Augustus is ook een goed moment om jonge aardbeiplanten uit uitlopers te planten. De moederplant heeft tegen die tijd meestal al een indrukwekkende hoeveelheid dochters geproduceerd. Zodra zo'n jong plantje voldoende wortels heeft gevormd, kun je het voorzichtig losmaken en op zijn nieuwe plek planten.

Dat klinkt allemaal heel overzichtelijk. Tot je ontdekt hoeveel uitlopers één aardbeiplant kan maken. Je begint met vijf planten. Een tijdje later heb je vijftien planten. Dan dertig. En plots heb je een aardbeienfamilie die zonder jouw toestemming een deel van de moestuin heeft overgenomen. Maar goed. Je laat ze staan. Want meer planten betekent meer aardbeien. Dat is tenminste de theorie.

Geef de jonge planten in augustus en het najaar voldoende water en houd het bed vrij van onkruid. Aardbeien zijn niet bijzonder groot en hebben weinig zin om een wedstrijd met brandnetels of zevenblad te winnen. Dat doen ze trouwens ook niet. Ze wachten gewoon tot jij het probleem oplost.

Een laagje stro rond de planten kan helpen om de vruchten later schoon en droog te houden. Leg het stro niet tegen het hart van de plant. De aardbei mag dan wel graag op stro liggen, ze heeft geen behoefte aan een verstikkend dekbed.

En dan komt het voorjaar. De planten groeien. Ze bloeien. Er verschijnen kleine groene aardbeien. De aardbeien worden groter. Ze worden langzaam rood. En precies op dat moment verandert de situatie. Tot nu toe was het jouw aardbeienbed. Vanaf nu is het een openbaar buffet. Vogels verschijnen. Slakken komen kijken. Muizen blijken ineens bijzonder geïnteresseerd in moestuinieren. En ergens heeft waarschijnlijk een merel een nieuwsbrief rondgestuurd.

Je loopt 's morgens naar buiten en ziet een prachtige rode aardbei. Je denkt: Die pluk ik straks. Je komt 's middags terug. Weg. De volgende dag zie je er weer eentje. Je denkt: Deze keer ben ik op tijd. Weg. Dan besluit je de aardbeien extra goed in de gaten te houden. En plots ontdek je dat je blijkbaar een fulltime bewakingsdienst voor drie aardbeien bent begonnen. Daarom is het verstandig om de rijpe aardbeien regelmatig te oogsten.

Pluk ze voorzichtig met een stukje steeltje zodra ze volledig rood en rijp zijn. Aardbeien rijpen na de oogst nauwelijks verder, dus laat ze liever niet te vroeg plukken. Maar wacht ook niet te lang. Zodra ze rood zijn, begint de concurrentie. En die concurrentie heeft vleugels. Of zes poten. Of vier poten. En soms gewoon een buurvrouw die toevallig langskomt en zegt: “O, wat een mooie aardbeien.” Voor je het weet, is er weer eentje verdwenen.

Aardbeien. Je plant ze in augustus. Je verzorgt ze maandenlang. Je geeft ze water. Je wiedt. Je wacht. Je beschermt ze. Je ziet eindelijk de eerste rode vrucht verschijnen. En dan begint de strijd. Maar geen paniek. Plant gewoon genoeg aardbeien. Voor jezelf. Voor de vogels. Voor de slakken. Voor de muizen. En voor die ene aardbei die je vergeet te oogsten en die de volgende ochtend mysterieuze pootafdrukken vertoont. Dat is het leven met aardbeien. Je kweekt ze met liefde. Je bewaakt ze met argwaan. En zodra ze rood zijn, is iedereen ineens familie.